อรรถกฤษณ์ ศรีสุมัง

ผมนาย อรรถกฤษณ์ ศรีสุมัง จบปวช.จากวิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีอุดร และ ปวส.จากวิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีมหาสารคาม ทวิภาคีไทยอิสราเอลรุ่น 14

จากเด็กไม่เอาไหน จากขี้เหล้าเมายา วันหนึ่งต้องเปลี่ยนตัวเองเพราะแม่ไม่สบาย ต้องเปลี่ยนมาเป็นเสาหลักของครอบครัว อยากหางานทำ เนื่องจากโควิดจึงหางานยากเลยได้ปรึกษาเพื่อน (นายอภิสิทธิ์ แฝงเมืองคุก) เพื่อนได้เเนะนำโครงการไทนิชิยูโกมาตอนนี้มาอยู่ได้ญี่ปุ่นได้สองเดือนแล้ว

มาวันแรกลงสนามบินใส่เสื้อยืดตัวเดียวคิดว่าอากากาศไม่ค่อยหนาวหรอก พอผ่านการตรวจมาตรการโควิทในสนามบิน เดินออกมาจากสนามบิน อากาศติดลบ4องศา รีบค้นกระเป๋าหาเสื้อกันหนาว และเดินทางไปกักตัวคนเดียว14 วัน ถึงฟาร์มวันแรกแม่ญี่ปุ่นพาไปซื้อชุดทำงาน บ่ายมาลงงานปลูกผักกาดขาวเลย

ฟาร์มผมทำหลายอย่าง ทั้งผักกาดขาว เลทะสุ(ผักกาดแก้ว) มะเขือดำ กะหล่ำ สนุกดี ผมเคยแบกเกลือกระสอบละ50กิโลมา พอมาทำงานที่ญี่ปุ่นยกผักกาดกล่องละ20กิโล ยกทีละ2กล่อง สบายเลยครับ พ่อแม่ญี่ปุ่นใจดีมาก สอนงานดี ตอนนี้พ่อแม่ชมทำงานดี การทำงานในฟาร์ม ผมชอบหยอกพ่อญี่ปุ่นให้พ่อด่า ถ้าพ่อไม่ด่าบากายาโร่ ผมจะทำงานเหมือนขาดอะไรไป แต่หยอกแม่ ยังไงแม่ก็ไม่ด่า ความฝันของผมอยากโดนแม่ด่าครับ

ความเป็นอยู่ ไปซื้อของกินแม่จะพาไปห้างอาทิตย์ละครั้ง แม่ใจดีมาก ถ้าไปกับแม่จะกินของแพงแม่ไม่ว่า ถ้าพ่อไปด้วยกินแค่เทมปุระเทโช อูด้ง หรือโซบะ แต่ยังไงก็ช่างฟาร์มผมดีที่สุด งานไม่ได้หนักอะไร ทำได้สบายมาก ผมไม่คิดว่าจะเจอฟาร์มที่ใจดีขนาดนี้ ผมดีใจมาก ฝากบอกน้องๆรีบมาโกยเงินกลับบ้านเรา