ผมนายอามรเทพ อิ่มชา เรียนจบจากวิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีสุโขทัย เรียนจบออกมาก็ได้ไปหางานทำที่กรุงเทพ ต้องบอกก่อนว่าในตอนนั้นทางบ้านมีฐานะยากจนมาก อ้อ..ลืมบอกปัจจุบันผมอายุ28ปีแล้วนะครับ ผมก็มีความฝัน อยากทำจะฟาร์มวัวเนื้อ ประกอบกับทางบ้านก็เลี้ยงวัวอยู่แล้ว แต่มันติดตรงที่ไม่มีเงิน ก็เลยอยากจะมีเงินสักก่อนหนึ่งเพื่อที่จะไปทำฟาร์มวัวเนื้อ หรือ วัวขุ่น
แล้วก็เหมือนว่าโชคจะเข้าข้างผม ผมได้ไปรู้จักบริษัทจัดหางาน ไทนิชิ ยูโก ซึ่งบริษัทได้ส่งนักล่าฝันไปฝึกงานที่ประเทศญี่ปุ่น ผมก็เลยตัดสินใจไปสมัครเพื่อที่จะได้ไปทำงานที่ประเทศญี่ปุ่น ในกำหนดสัญญา3ปีครับ
จากประสบการณ์จริงของผมเองที่ใช้ชีวิตอยู่ที่ประเทศญี่ปุ่นมา5ปี..ไม่ต้องแปลกใจว่าสัญญา3ปีทำไมอยู่มา5ปีแล้ว เดียวจะเล่าให้ฟังครับ งานที่ผมมาทำที่ญี่ปุ่นเป็นงานฟาร์มผักครับ ปลูกเกี่ยวกับ ผักกาดขาว ハクサイ กะหล่ำปลี キャベス ผักกาดแก้ว レタス หลักๆก็จะปลูก3ชนิดนี้ ตอนผมมาทำปีแรกตอนนั้นผมอายุประมาณ 23 วันแรกที่ผมเริ่มทำงานยังจำได้ถึงทุกวันนี้ว่ามันเหนื่อยมาก เป็นวันแรกที่เห็นอะไรแปลกๆใหม่ๆ เป็นวันแรกที่รู้จักคำว่า ทำงาน นะหมายความว่าอะไร เป็นวันแรกที่รู้ว่าคนญี่ปุ่นเขารวยกันเพราะเขาทำงานเอาเป็นเอาตายกันเลยทีเดียว แต่ยังสู้ต่อ สู้เพื่อความฝัน ถามว่าตอนที่ผมทำงานใหม่ๆโดนนายจ้างด่าไหมตอบเลยว่าโดนด่าตลอดเพราะผมยังไม่รู้ระบบการทำงานของประเทศญี่ปุ่น ผมจึงเป็นคนที่ขี้สงสัย ถ้าผมไม่รู้ไม่เข้าใจผมก็จะถาม ต้องรู้จักเป็นคนสังเกตแล้วก็จำ สิ่งไหนที่เขาทำได้เราก็ต้องทำได้ คิดอยู่ในหัวสมองตลอดเวลาเวลาผ่านไปได้สักพักผมเริ่มทำงานได้เกือบทั้งหมดจนนายจ้างทักว่าเรียนรู้งานได้เร็ว
ตอนปีแรกที่ผมมา ผมเข้างานตั้งแต่ตี5 เลิก5โมงเย็น พักเที่ยง1ชั่วโมงก็เท่ากับผมทำงานวันละ11ชั่วโมง มีพักเบรคพักเช้ากับพักบ่ายอีกครั้งละ15นาที รวมกันเป็น30นาที ก็เหลือเวลาทำงานจริงแค่ สิบชั่วโมงครึ่งต่อหนึ่งวัน ตามกฎหมายของประเทศญี่ปุ่นเราจะทำงานวันละ7ชั่วโมงนอกเหนือจากนั้นเป็น OT ตอนนั้นผมก็จำไม่ได้ว่าผมได้ชั่วโมงละเท่าไหร่ ประมาณสัก800เยนต่อชั่วโมง หนึ่งวันทำงาน7ชั่วโมงก็เท่ากับ 5,600เยน บวกOTอีกสามชั่วโมงครึ่งOTชั่วโมงละ1000เยน ก็เป็น3,500เยนรวมกันเป็น9,100เยน/วัน ถ้าคิดเป็นเงินไทย ก็จะได้ 2,730บาท ต่อวัน เป็นไงครับแตกต่างกันเมืองไทยมากไหมครับ
เวลาผ่านไปเร็วมากผมอยู่มาจนถึงปีที่3ผมก็รับตำแหน่งหัวหน้างาน ด้วยความที่ผมมีความรับผิดชอบในหน้าที่ที่ได้รับมอบหมาย ตรงต่อเวลา ไม่ขาดงาน (ผมไม่เคยขาดงานเลยครับ) ขยันอดทน หัวหน้างานมีหน้าที่รับผิดชอบทุกสิ่งทุกอย่างของงานทั้งหมด หัวหน้าจะได้รับคำสั่งจากนายจ้างมาแล้วก็มาแจกงานให้กับทีมงานของเราอีกที มาถึงจุดนี้ผมเริ่มโตขึ้นทำให้ผมคิดอะไรได้หลายอย่าง ยอมรับว่าเหนื่อยยิ่งกว่าปีแรกซักอีก การที่เราจะต้องทำตัวให้เก่งกว่าคนอื่น การที่จะต้องพาทีมทำงานให้สำเร็จลุล่วงไปได้นั้น มันไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะแต่ละคนคิดไม่เหมือนกัน แต่ผ่านไปได้ด้วยดี ใกล้ถึงกำหนดกลับเมืองไทยมีการสอบต่ออีก2ปี แล้วผมก็สอบผ่านได้กลับมาอีก2ปีรวมกันเป็น5ปีครับ
ตอนนี้ก็จะถึงกำหนดกลับละครับ ถามว่าอยู่มา5ปีหรือทำงานมา5ปีได้อะไรบ้าง ถ้าให้ผมบรรยายก็คงบรรยายไม่หมดหรอกเพราะว่าเยอะมากครับ เป็นความรู้ที่อยู่เมืองไทยแล้วไม่มีโอกาสได้รู้ ผมจะยกตัวอย่างเช่น การปลูกฟักทองให้ได้ผลผลิตดี การปลูกข้าว และการดูแลที่ถูกต้องควรทำอย่างไร ทุกสิ่งทุกอย่างต้องมีหลักการหรือความรู้จริงๆ ผมเห็นเกษตรกรญี่ปุ่นมีความรู้มาก รู้ลึกรู้จริง ก็เพราะว่าเกษตรกรเขามีการศึกษาที่ดีเยี่ยม แตกต่างจากเกษตรกรบ้านเราที่ขาดความรู้ความเข้าใจเคยทำมาอย่างไรก็ทำอย่างนั้น ก็เลยไม่รวยสักที ยิ่งทำก็ยิ่งจน
ถ้าคนไทยยังดูถูกสาขาเกษตรศาสตร์ ว่าเป็นอาชีพที่ต่ำต้อยประเทศชาติไม่มีวันเจริญ
